|
مفاسد و مضار شرک
حقیقت توحید:دکتر یوسف قرضاوی
ترجمه:محمد امین
شرک درزندگی فردی واجتماعی دارای فسادها و ضررهای فراوانی است از آنجمله:
1.تحقیرانسانیت
شرک باعث اهانت به بزرگی و منزلت انسانی می شود انسان که خداوند او را درزمین جانشین خود قرارداده و بزرگش دانسته و همه أسماءرا به وی یاد داده و آنچه در آسمانها وزمین است مسخرش گردانیده وسرور و آقای طبیعتش کرده است ولی همین انسان نادانی کرده و بعضی پدیده های طبیعی رامعبود قرارداده و عبادتشان نموده و در برابرشان سجده می نماید درحالیکه برهمگی آنها برتری دارد.
وَمِنْ آيَاتِهِ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ لَا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَلَا لِلْقَمَرِ وَاسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ﴿فصیلت/37﴾ از نشانههاى (قدرت)خدا ، شب و روز و خورشيد و ماه است. براى خورشيد و ماه سجده نكنيد، برای خدايى كه آنها را آفریده است، سجده كنيد، اگر واقعاً او را عبادت وپرستش مىکنید. (37).
2.لانه خرافات
شرک لانه ای برای خرافات و اباطیل است .چرا که اگر کسی غیرازخدا پدیده هایی مانند ستاره ها یا جن یا اشباح یا ارواح را در طبیعت تأثیردار بداند عقلش را برای قبول هر خرافاتی و تصدیق هر دجالی مستعد کرده است . به همین دلیل بازار کاهنان و کف شناسان و رمالان و ساحران و افرادی که ادعای علم غیب و اتصال به نیروهای غیبی دارند در جامعه شرک آلود گرم است. چرا که در چنین جامعه هایی از قوانین طبیعی بی اطلاعی به وجود آمده وبه دعا و افسون و جادووجنبل روی آورده می شود.
3.ظلم بزرگ
شرک ظلم بزرگی است . ظلم به حقیقت ، ظلم به خود و ظلم به دیگران .
ظلم به حقیقت است زیرا به بزرگترین حقیقتها یعنی (لا إله إلا الله ولا حکم إلا الله)پشت کرده و برای خداشریک قایل شده و غیر خدا رابه عنوان پروردگار و حکم دهنده قبول می کند. ظلم به خود است زیرا که اگر کسی برای خدا شریک قرار دهد حقی را به کسی یا چیزی داده که استحقاقش را ندارد پس به وی ظلم کرده است. [وظلم به دیگران است زیرا که آثار سوءافکار واعمال او به دیگران نیز می رسد].
4.سرچشمه ترسهاست
شرک سرچشمه ترسها و خیالات است .چناچه توحید سرچشمه امن واطمینان است ، چراکه اگر کسی عقلش رابه خرافات مشغول و اباطیل وتوهمات را تصدیق نماید از جهات گوناگونی مانند خیالات وافکاری که کاهنان و اتباعشان در بین مردم نشر و رواج می دهند دچار می گردد. به همین دلیل در وجود مشرک فال بدزدن و شوم پنداشتن و رعب و ترس بی مورد پراکنده می شود چنانچه خداوند می فرماید: سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُواْ الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُواْ بِاللّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا (آل عمران/151) در دلهاى کافران رُعب وهراس خواهيم انداخت ،ازآن رو که چیزهایی را انباز خدا ساخته اند که خداوند دلیل وبرهانی (برحقانیت آنها)فرو نفرستاده است ، و جیگاه آنان آتش (دوزخ)است ، وجایگاه ستمکاران چه بد جایگاهی است.
5.نابوده کننده تحرک انسان
شرک عمل نافع را از بین برده و تعهد واعتماد به نفس را نابودمی کند. زیرا که صاحبش را به شفاعت کننده ها و واسطه ها متکی کرده ، و زمینه را برای انجام ندادن کار نیک و مرتکب بدیها شدن آماده می کند به این امید وآرزو که شافعان و واسطه ها در پیشگاه خداوند برایشان شفاعت می نمایند.
و این همان چیزی است که مشرکین عرب در مورد معبودها و بتاهایشان وهم و گمان می بردند چنانچه قرآن می فرماید: وَيَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَضُرُّهُمْ وَلاَ يَنفَعُهُمْ وَيَقُولُونَ هَؤُلاء شُفَعَاؤُنَا عِندَ اللّهِ(یونس/18) اینان غیرازخدا، چيزهايى را مىپرستند كه نه به آنان زيان مىرساند و نه سودی عائدشان می سازد، و مىگويند: اينها میانجی های ما نزد خدایند(و درآخرت رستگارمان می نمایند!). مسیحیان معتقدند که عیسی(علیه السلام) وقتی به صلیب کشیده شد خود را خدا خواند و به جای انسان عذاب دید ، برهمین اساس هرکاربدی را بخواهند مرتکب می شوند به این گمان که حضرت عیسی(علیه السلام) خطاهایشان را می پوشاند که این خود شرک است.
6. آثارشرک درآخرت
آثار شرک در دنیا را برشمردیم اما آثارش در آخرت همین بس که شرک گناهی نابخشودنی است .چنانچه خداوند می فرماید: إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاء وَمَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا ﴿نساء/48﴾بی گمان خداوند (هرگز)شرک به خود را نمی بخشد ولی گناهان جزآن را از هر کس که خود بخواهد می بخشد وهرکه برای خدا شریکی قائل کردد،گناه بزرگی را مرتکب شده است.
مشرک سرانجامی جز آتش نداشته و بهشت بر وی حرام است چنانچه خداوند می فرماید: إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّهُ عَلَيهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ﴿مائده/72﴾ بی گمان هر كس انبازی برای خدا قراردهد، خدا بهشت را بر او حرام کرده است (وهرگز به بهشت گام نمی نهد) وجايگاه او آتش (دوزخ) است وستمكاران یار و ياورى ندارند .
و پیامبر(صلی اللّه علیه وسلم)فرموده اند:(من لقی الله یشرک به شیئا دخل النار)کسی که خدا را درحالی ملاقات کند(بمیرد)که چیزی را شریک او قرار داده وارد آتش می شود. والسلام 2 /11/ 1363
باز بینی 7 /1387
تهیه و تایپ از وبلاگ فرقان www.islam20.blogfa.com
[+] نوشته شده در پنجشنبه 1387/09/28 توسط مقنوع |
|